Ponte Sospeso

Soms kunnen oude schoenendozen aangename verrassingen bevatten. Zo vond mijn man laatst tijdens het op orde brengen van zijn foto-verzameling een vergeelde ansichtkaart: Op de voorkant staat een groepje personen op een hangbrug in een berglandschap afgebeeld.




Deze plek komt ons bekend voor, en als we de kaart nauwkeuriger bekijken blijkt het om een afbeelding van de Ponte Sospeso ('hangbrug') in de buurt van Mammiano Basso (Pistoia) te gaan. Als we op de achterkant kijken ontdekken we dat de kaart op 3 mei 1927 door 'nonno Ugo' ('opa Ugo') naar zijn vader Natale verstuurd is. Het bericht is kort maar krachtig: "Salutissimi tuo aff[ettuosissi]mo Ugo" ("Hartelijke groeten van je toegenegen Ugo").






De Ponte Sospeso hangt boven de vallei van het riviertje Lima en verbindt het plaatsje Popiglio (gemeente Piteglio) met Mammiano Basso (gemeente San Marcello Pistoiese). De brug was vier jaar eerder, in juni 1923, officieel in gebruik genomen en werd in opdracht van Conte Vincenzo Douglas Scotti ontworpen. Graaf Scotti was namelijk directeur van de walserij in Mammiano Basso en de brug diende om de arbeiders die aan de overkant van de vallei in Popiglio woonden een korte verbindingsweg naar de fabriek te bieden.

De brug is 220 meter lang, ongeveer 1 meter breed en hangt op een hoogte tussen de 35 en 40 meter van de grond. Tot 2006 gold de Ponte Sospeso van Mammiano Basso als de langste hangbrug voor voetgangers ter wereld (in dat jaar brak de Kokonoe Yume Bridge in Japan met zijn 390 meter lengte dit record).

Nonno Ugo maakt op zijn kaartje geen melding of hij zelf ook daadwerkelijk over deze brug gelopen heeft, dus we zullen nooit weten hoe hij een eventuele oversteek ervaren heeft. Maar wij kunnen wel uit ervaring spreken. Toevallig hebben we een paar maanden geleden op de terugweg van Abetone naar Florence de Ponte Sospeso - die tegenwoordig een toeristische attractie vormt - bezocht.







Het eerste wat opvalt is het instabiele karakter van de brug: hoe dichter we bij het midden komen, hoe harder hij begint te schommelen en wordt het steeds moeilijker om recht door te blijven lopen zonder de leuning vast te grijpen - een gevoel dat veel lijkt op een boottochtje op open zee. Ik denk dat met name voor mensen met hoogtevrees een bezoek aan dit bouwwerk een spannende ervaring zal zijn, aangezien je recht door de bodem heen kunt kijken.


Copyright foto's: Josee Mouthaan






Reacties